Spojrzałam na nią i uśmiechnęłam się lekko.
- Przecież to proste - odpowiedziałam, patrząc na jezioro
- Wcale nie jest proste - mruknęła
- Zakochałaś się - uśmiechnęłam się lekko nawet na nią nie patrząc - Każdy to odczuwa inaczej, bo każdy jest inny. Najwyraźniej Ty tak właśnie reagujesz
- To...to niemożliwe - powiedziała, jednak jej głos nie był pewny, a to mnie jedynie utwierdziło w moim przekonaniu
- Pasujecie do siebie - powiedziałam kierując jej wzrok na nią - Pomyśl o tym - uśmiechnęłam się wstając i podając jej rękę
- A co z Tobą i Thomasem? - zaczęła, jednak jej przerwałam z uśmiechem
- Jesteśmy bliżej niż Ci się wydaje - powiedziałam jedynie - A teraz chodź grać i nie macaj mnie, jak tylko na Ciebie spojrzy
(Yoni?)
Brak komentarzy :
Prześlij komentarz